Dit is geen theorie meer
In februari 2026 publiceerde Check Point Research onderzoek naar Claude Code, de programmeerassistent van Anthropic. Twee kwetsbaarheden, en beide gaan niet over het model maar over de omgeving eromheen. Bij de eerste (CVE-2025-59536, ernst 8,7 van 10) kon code uit een projectmap draaien voordat de gebruiker het vertrouwensvenster had goedgekeurd: je kloonde een repository, je opende hem, en dat was genoeg. Bij de tweede kon een project het adres van de API omleiden en zo de sleutel meelezen.
Beide zijn gedicht. Wat ze laten zien weegt zwaarder: de aanval liep via configuratiebestanden en instellingen die niemand las, in plaats van via een slim gesprek met het model. Bij een agent zit de zwakke plek zelden waar je hem zoekt.
Bij een assistent die alleen praat is een misleiding gênant. Bij een assistent met rechten is het een handeling.
Voor het MKB is dit relevanter dan het klinkt. Je hoeft geen doelwit te zijn om geraakt te worden. Je hoeft alleen een assistent te hebben die je mailbox leest, en één afzender die weet dat dat zo is.
De poort: vier controles
Je hoeft hiervoor geen AI te laten staan. Wat je nodig hebt is een poort tussen de tekst die binnenkomt en de rechten die de assistent heeft. Vier controles, en ze zijn geen van alle ingewikkeld.
1 · Wie stuurt dit?
Beperk waar mogelijk tot bekende afzenders. Een assistent die alleen de mail van klanten en collega's leest, heeft een veel kleiner probleem dan een die alles leest wat binnenkomt.
2 · Haal het onzichtbare eruit
In een bijlage of geplakte tekst kunnen tekens staan die een mens niet ziet en een model wel leest. Filter die eruit voordat de assistent de tekst krijgt, en log dat je het gedaan hebt.
3 · Onomkeerbaar? Vraag het
Opzoeken, samenvatten en concepten maken mag doorlopen. Versturen, betalen, verwijderen en publiceren vragen een mens. Die grens loopt langs wat je niet kunt terugdraaien.
4 · Noodstop binnen bereik
Eén handeling die de assistent stopt en zijn toegang intrekt, en iemand die weet dat die knop bestaat. Test hem, anders is het een aanname.
Hoe wij het zelf hebben ingericht
Wij werken zelf de hele dag met agents, dus deze lat is niet theoretisch. Bij ons loopt lokaal en omkeerbaar werk gewoon door, zonder dat iemand elke stap hoeft goed te keuren. Vier soorten handelingen vragen altijd bevestiging: alles wat productie raakt, alles wat naar buiten gaat, alles wat verwijdert, en alles wat aan sleutels of instellingen komt. Dat oordeel zit in code, niet in een afspraak, want een afspraak vergeet je op een drukke dinsdag.
Daarnaast: nieuwe diensten staan eerst maanden op een testomgeving voordat ze bij klanten komen, opnames worden op het apparaat zelf uitgeschreven in plaats van bij een cloud-dienst, en interne omgevingen staan standaard buiten elke zoekmachine. Geen van die keuzes is spannend. Samen schelen ze de gevallen die je anders in het nieuws leest.
Wat dit voor jou betekent
Als je vandaag AI gebruikt om te schrijven en samen te vatten, loop je weinig risico en hoef je hier niets mee. Zodra de stap gezet wordt naar handelen, mail versturen, dossiers bijwerken, facturen klaarzetten, verandert de vraag. Dan is dit een ontwerpkeuze, en die maak je aan het begin.
Wij lopen die keuze met je door in een sessie van een dagdeel: welke tekst komt er binnen, wat kan de assistent bereiken, waar zit de weg naar buiten, en welke van de vier controles ontbreekt. Je krijgt er een overzicht uit dat je aan je verzekeraar of je klant kunt laten zien. Wil je eerst zelf kijken? Onze quickscan is het startpunt.
